
(ហាណូយ)៖ ក្រុមហ៊ុន VinSpace ដែលជាអង្គភាពមួយរបស់ក្រុមហ៊ុន Vingroup របស់វៀតណាម បានចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចសន្យាបាញ់បង្ហោះជាមួយ SpaceX សម្រាប់បេសកកម្មផ្កាយរណបរបស់ខ្លួន ។ក្រុមហ៊ុនបាននិយាយនៅក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍មួយថា ផ្កាយរណបរបស់ VinSpace នឹងបាញ់បង្ហោះក្នុងបេសកកម្មជិះរួមគ្នារបស់ SpaceX Transporter ក្នុងឆ្នាំ ២០២៧ ដោយចូលរួមជាមួយអតិថិជនជាច្រើនផ្សេងទៀតក្នុងការបាញ់បង្ហោះរួមគ្នា។ ក្រុមហ៊ុន VinSpace គ្រប់គ្រងការស្រាវជ្រាវ ការអភិវឌ្ឍ ការផលិត និងប្រតិបត្តិការក្នុងគន្លងផ្កាយរណបរបស់ខ្លួន ហើយបាននិយាយថា គម្រោងនេះគាំទ្រយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ខ្លួនដែលមានគោលបំណងកសាងសមត្ថភាពនៅទូទាំងខ្សែសង្វាក់តម្លៃអវកាស រួមទាំងការរចនា និងផលិតផ្កាយរណប ការផ្គុំ ការធ្វើសមាហរណកម្ម និងការធ្វើតេស្ត ការគ្រប់គ្រងការបាញ់បង្ហោះ ប្រតិបត្តិការ និងសេវាកម្មទិន្នន័យ។ក្រុមហ៊ុន VinSpace បាននិយាយថា បេសកកម្មទាំងនេះត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងគាំទ្រដល់ការធ្វើតេស្តបច្ចេកវិទ្យាក្នុងគន្លង ការអភិវឌ្ឍសមត្ថភាពផ្កាយរណប កិច្ចសហការអន្តរជាតិ និងកម្មវិធីពាណិជ្ជកម្មនាពេលអនាគត។ក្រុមហ៊ុន VinSpace ត្រូវបានបង្កើតឡើងកាលពីខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំមុន ជាមួយនឹងដើមទុនដំបូងចំនួន ៣០០ ពាន់លានដុង (១១,៤ លានដុល្លារអាមេរិក)។ ស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុន Vingroup គឺលោក Pham Nhat Vuong កាន់កាប់ភាគហ៊ុនភាគច្រើននៅក្នុងក្រុមហ៊ុន VinSpace៕

(កំពង់ចាម)៖ មហាជនផ្ទុះការភ្ញាក់ផ្អើលពេញបណ្ដាញសង្គមបន្ទាប់អង្គភាពប្រឆាំងអំពើពុករលួយបានរកឃើញករណី សិស្សធ្លាក់តាំងពីថ្នាក់ទី១១ក្នុងឆ្នាំសិក្សា២០២៤-២០២៥ មិនមានឈ្មោះក្នុងបញ្ជីប្រឡងឆ្នាំ២០២៦ ធ្វើជាចូលមកមណ្ឌល ប្រឡងដោយខ្លាចឳពុក-ម្តាយ ស្តីបន្ទោសព្រោះឳពុក-ម្តាយ មិនដឹងថាកូនបានប្រឡងធ្លាក់តាំងពីថ្នាក់ទី១១មកនោះឡើយ។ សិស្សឈ្មោះ សឿន វិសា ជាសិស្សប្រឡងធ្លាក់ថ្នាក់ទី១១ ក្នុងឆ្នាំសិក្សា២០២៤-២០២៥ បានមកមណ្ឌលប្រឡង និងចូលក្នុងមណ្ឌលប្រឡង ព្រោះបានកុហកឪពុកម្តាយថាខ្លួនមានឈ្មោះប្រឡងសញ្ញាបត្រមធ្យមសិក្សាទុតិយ ភូមិសម័យប្រឡង១០សីហា២០២៦។ក្រោយពីពិនិត្យផ្ទៀងផ្ទាត់រួច គឺមិនមានឈ្មោះសិស្សនេះក្នុងបញ្ជីបេក្ខជនប្រឡងទេ ហើយគណៈមេប្រយោគទូទាំងប្រទេសប្រចាំខេត្ត ក្រុមការងារ អ.ប.ព. ប្រចាំខេត្ត និងភាគីពាក់ព័ន្ធបាន អញ្ជើញឳពុករបស់សិស្ស មកធ្វើការធានាអះអាង និងទទួលស្គាល់កូន ព្រមទាំងទទួលស្គាល់ថាកូនរបស់ខ្លួនពិ តជាប្រឡងធ្លាក់តាំងពីថ្នាក់ទី១១មកម្លេះ ហើយពិតជាមិនមានឈ្មោះក្នុងបញ្ជីឈ្មោះបេក្ខជនប្រឡងសញ្ញាបត្រមធ្យម សិក្សាទុតិយភូមិ សម័យប្រឡង ១០ សីហា ២០២៦ និងមិនបានមកប្រឡងជំនួសអ្នកណានោះឡើយ ព្រមទាំងបាន ធ្វើកំណត់ហេតុ និងណែនាំសិស្ស សឿន វិសា មិនអោយប្រព្រឹត្តកំហុសបែបនេះបន្តទៀត ព្រមទាំងសន្យាកែខ្លួននៅចំពោះមុខគណៈកម្មាការទាំងអស់ ព្រមទាំងចំពោះមុខឪពុករបស់ខ្លួនផងដែរ។ហេតុការណ៍នេះបានកើតឡើងនៅថ្ងៃទី១១ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៦ មណ្ឌលប្រឡងវិទ្យាល័យ ហ៊ុន សែន សំបួរមាស ខេត្តកំពង់ចាម ជាថ្ងៃចុងក្រោយនៃការប្រឡងសញ្ញាបត្រមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិ សម័យប្រឡង៖ ១០ សីហា ឆ្នាំ២០២៦។ ជុំវិញករណីនេះមហាជននិយមលេងបណ្ដាញសង្គមមានការចាប់អារម្មណ៍ និងនាំគ្នាលើកឡើងថា ធ្វើជាឪពុកម្ដាយ របៀបណា ទើបមិនដឹងថា កូនប្រឡងធ្លាក់នោះ? ទោះរវល់ការងារ ក៏គ្មានអីពិបាកតាមដានកូនស្អីដែរ? ទៅជួបគ្រូ បន្ទុកថ្នាក់ ឬនាយកក៏បានយកតែលេខទូរសព្ទ តេសួរ ៥នាទី ឬមើលសៀវភៅតាមការសិក្សាកូនក៏ដឹងបាត់ទៅហើយ។ ហេតុអ្វីក៏ទុកឱ្យលាក់បាំងដល់ថ្នាក់នេះ? អ្នកខ្លះបន្តថា កុំបន្ទោសម៉ែឪ ក្មេងសម័យនេះដេញជើងមិនទាន់ទេ ម៉ែឪដឹងតែម្យ៉ាងគឺកូនទៅរៀនកូនទៅធ្វើអ្វីផ្សេង ទៀតពួកគាត់មិនបានដឹងទេ។ ទោះជាយ៉ាងណា មហាជនក៏បានចោទជាសំណួរថា តើនេះជាកំហុសរបស់អ្នកណា កំហុសសាមីខ្លួនជាសិស្ស ដែលខ្ជះខ្ជាយមិនខំរៀនសូត្រ ឬកំហុសឳពុកម្ដាយ អាណាព្យាបាលដែលធ្វេសប្រហែសមិនបានតាមដានកូន ឬខាងគណៈគ្រប់គ្រងសាលារៀនដូចជា លោកគ្រូ អ្នកគ្រុបន្ទុកថ្នាក់ ដែលមិនបានផ្ដល់ដំណឹងនេះទៅអាណាព្យាបាល?

(អន្តរជាតិ)៖ តើអ្នកសង្ស័យទេថា ការចំណាយពេលច្រើនម៉ោងជារៀងរាល់ថ្ងៃនៅមុខទូរទស្សន៍មិនផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ដល់ខួរក្បាលរបស់អ្នកទេ? ការសិក្សាថ្មីមួយបានបង្ហាញថាអ្នកប្រហែលជាកំពុងជួបប្រទះបញ្ហាអ្វីមួយ។អ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញថាអ្នកដែលរាយការណ៍ថាមើលទូរទស្សន៍ញឹកញាប់ជាងនៅពាក់កណ្តាលជីវិតមានបរិមាណខួរក្បាលតូចជាងមុនរាប់ទសវត្សរ៍ក្រោយមកនៅក្នុងផ្នែកដែលពាក់ព័ន្ធនឹងភាសា និងការគិត។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ការអង្គុយនៅកន្លែងធ្វើការត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងការវាស់វែងខួរក្បាលដែលមានសុខភាពល្អ។តើមនុស្សគួរគិតយ៉ាងណាចំពោះការរកឃើញទាំងនេះ? តើនេះមានន័យថាដល់ពេលត្រូវបិទទូរទស្សន៍ជារៀងរហូតទេ? ដើម្បីជួយឆ្លើយសំណួរទាំងនេះ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត Leana Wen ដែលជាគ្រូពេទ្យសង្គ្រោះបន្ទាន់ និងជាសាស្ត្រាចារ្យរងផ្នែកគ្លីនិកនៅសាកលវិទ្យាល័យ George Washington បានប្រាប់សារព័ត៌មាន CNNថា នោះហើយជាអ្វីដែលការសិក្សានេះបានរកឃើញ ទោះបីជាវាសំខាន់ក្នុងការយល់ច្បាស់ពីអ្វីដែលអ្នកស្រាវជ្រាវបានវាស់វែង និងអ្វីដែលយើងអាចទាញចេញពីវាក៏ដោយ។អ្នកស៊ើបអង្កេតបានវិភាគទិន្នន័យពីអ្នកចូលរួមជាង 1700 នាក់នៅក្នុងការសិក្សារយៈពេលវែងដែលទទួលបានមូលនិធិពីវិទ្យាស្ថានសុខភាពជាតិ។ អ្នកចូលរួមវ័យកណ្តាលបានរាយការណ៍ពីភាពញឹកញាប់នៃការមើលទូរទស្សន៍ និងចំនួនដងដែលពួកគេអង្គុយនៅកន្លែងធ្វើការក្នុងឆ្នាំមុន។ ចំពោះការមើលទូរទស្សន៍ ពួកគេបានរាយការណ៍ដោយខ្លួនឯងនៅក្នុងកម្រងសំណួរស្តង់ដារមួយអំពីភាពញឹកញាប់នៃការមើលទូរទស្សន៍ ដោយចាត់ថ្នាក់ទម្លាប់របស់ពួកគេទៅជាប្រភេទមួយក្នុងចំណោមប្រាំប្រភេទ៖ មិនដែល កម្រ ពេលខ្លះ ញឹកញាប់ ឬញឹកញាប់ណាស់។ អ្នកចូលរួមមានអាយុចាប់ពី 45 ដល់ 64 ឆ្នាំនៅដើមដំបូងនៃការសិក្សា ដោយមានអាយុជាមធ្យម 53 ឆ្នាំ។ ជាងពីរទសវត្សរ៍ក្រោយមក ពួកគេបានទទួលការស្កេន MRI ខួរក្បាល។ អ្នកដែលបានរាយការណ៍ពីការមើលទូរទស្សន៍ "ញឹកញាប់ណាស់" ជារឿយៗមានបរិមាណតិចជាងនៅក្នុងតំបន់ខួរក្បាលជាច្រើន រួមទាំងផ្នែកដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការគ្រប់គ្រងការយល់ដឹង និងភាសា ក៏ដូចជាតំបន់ដែលងាយរងគ្រោះជាពិសេសនៅដើមដំបូងនៃជំងឺភ្លេចភ្លាំង។ អ្នកមើលទាំងនេះក៏មានកម្រិតខ្ពស់នៃសារធាតុពណ៌សផងដែរ ដែលជាការផ្លាស់ប្តូរដែលឃើញនៅលើ MRI ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីការខូចខាតដល់សរសៃឈាមតូចៗរបស់ខួរក្បាល និងត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងការថយចុះការយល់ដឹង និងជំងឺវង្វេង។ការរកឃើញគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍នេះបង្ហាញថា មិនមែនសកម្មភាពអង្គុយទាំងអស់សុទ្ធតែដូចគ្នានោះទេ។ ការមើលទូរទស្សន៍គឺជាសកម្មភាពអកម្មខាងការយល់ដឹង ពីព្រោះអ្នកមើលភាគច្រើនទទួលបានព័ត៌មានជាជាងដំណើរការវាយ៉ាងសកម្ម។ ការអង្គុយនៅកន្លែងធ្វើការជារឿយៗពាក់ព័ន្ធនឹងតម្រូវការផ្លូវចិត្តខុសគ្នាខ្លាំង។ អ្នកប្រហែលជាកំពុងឆ្លើយតបអ៊ីមែល ធ្វើការលើគម្រោង និងការប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយមិត្តរួមការងារ។ សកម្មភាពទាំងនោះភ្ជាប់បណ្តាញខួរក្បាលច្រើន ទោះបីជាអ្នកកំពុងអង្គុយក៏ដោយ៕



















































#6, Street 272, 120409, Phnom Penh, Cambodia.
(+855) 89 383 888
info@swiftnewsdaily.com | info.swiftnews@gmail.com 
